Sunday, May 6, 2012

“ရာသီေလလား... ေႏြ”

ေကာင္းကင္က က်လာမယ့္
မ်က္ရည္စက္ေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္း
ဒီေႏြကိုျဖတ္ခဲ့ရ
ဘဝဟာ မတူတဲ့ေႏြေတြစုေပါင္းကဗ်ာ
မရုိးမသား ေသြးေျခဥ ႏွလံုးသား
ရင္ခုန္သံ ျမန္လာရင္
ငါ့ကိုယ္ငါ ဒီကာလမွာ
သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြၾကား ဝင္ပုန္းခဲ့ခ်င္တာ။        ။ (ဖိုးသၾကၤန္)

ဓမၼတာေႏြဟာ
အခုေတာ့လည္း
ကမာၻေျမအတြက္ ၿငိဳျငင္စရာအတိေပါ့....။
ထင္ရာစိုင္းတတ္သူ သားသမီးအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္
ခ်ပ္ဝတ္စိမ္းရင္ဝတ္လႊာမဲ့
အရွက္သည္းသူ အပ်ိဳစင္မိခင္ ခမ်ာ
မ်က္ရည္စက္လက္အပူအပင္ေတြနဲ႔
ပူ..ပူ... ပင္..ပင္...
ေသာကေတြက ေႏြမွာ ေႏြလိုေဝလို႔။    ။ (နႏၵာစစ္ေအာင္)

ေႏြ...
နင္ဟာေႏြ ပီသဖုိ႔
မိုးအံု႕ၿပစရာမလုိပါဘူး ။
ေရခဲေခ်ာင္းသည္ေလးရဲ႕
ေခါင္းေလာင္းသံၾကား
ျပတ္သားစြာ ပူျပင္းၾကရံု။
စိမ့္ေအးေနတဲ့ အရိပ္ကေလးေအာက္က
ငါ့ကို
အပူမာယာေတြ ခြဲျပေနတုန္း....
ဒီတခါေႏြမွာ
ကုကၠိဳပင္ေအာက္က ေစာင့္ေနမယ္။    ။ (ေမာင္ရွင္းသန္႔)

မီးလိုလို
အမူပိုလည္း
ေႏြကို ေႏြလို ခ်စ္ၾကရံု
ေႏြဟာ...
ပါးခ်ိဳင့္ကေလးနက္ေအာင္ မၿပံဳးတတ္သူ
ေရတမာပင္ေတြၾကားက အရွက္သည္းသည္းေဖ်ာက္ျပတဲ့
ေနေျပာက္မဟုတ္ဘူး
ေဖြးျဖဴေျပာင္လက္ေနတဲ့
လြင္တီးေခါင္ျပင္....
တရာသီလံုးစာ ရင္ခြင္မွာ
အပူအပင္ေတြ
ဖြင့္လွစ္ျပရံု...... ။    ။ (ေနမိုးေဝ)

1 comment:

Maribel Artaste said...

Hi!Great and interesting blog you have:) Come and visit my site too. http://ads.com.mm/?cid=4fd60e65e4b0fa6db841e338&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_martaste&utm_source=ads_lb_blog&utm_medium=lb_blog